Αναζήτηση σε αυτό το ιστολόγιο

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Les Turcs et la Turquie contemporaine itinéraire et compte-rendu de voyages dans les provinces ottomanes avec cartes détaillées Των B[asil] Nikolaïdes, Jean Nicolaïdes

 

Les Turcs et la Turquie contemporaine itinéraire et compte-rendu de voyages dans les provinces ottomanes avec cartes détaillées Των B[asil] Nikolaïdes, Jean Nicolaïdes:

 http://books.google.gr/books?id=x1O8UDkzS7AC&pg=PA280&lpg=PA280&dq=Agoustos+Niaousta+Naoussa&source=web&ots=7IeFf0xLTU&sig=4MiCf-vJvSmi8OcMfYyQemwN-CE&hl=el

ET 1 A TURQUtE CONTEMPORAtNE ITINÉRAIRE ET COMPTE RENOU OE VOYAGES OANS LES PROVINCES OTTOMANES AVEC CAHTES DÉ TAU LÉ F S FAR B N1COLAIDY C aliaaine du génie au service de la Grèce chevalier commandeur de plusieurs ordres ele EÂOé y at M TOME SECOND PARIS F SAHTOIUUS LIBBAIRE ËDITEUR i H f F MAZA 11 IN F 0 g l859

 

Το βιβλίο αυτό είναι απο το Πρωτότυπο από Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ - Των B[asil] Nikolaïdes, Jean Nicolaïdes. Εκδόθηκε 1859 F. Sartorius

Η μετάφραση έγινε απο την καθηγήτρια Γαλλικής φιλολογίας κ. Δέσποινας Νάτσιου-Μπακαλιού

CHAPITRE XII Ile Yerria à Salunii uc De Verria à Maoussa Ville do Aaoussi la belle prêtresse Destruction de Naonssa De Naqussa à Vodina Ville de Vodina Mo léna De Vodina à Ténidjé Un drame tragi comique Ville de ïénidjé Ruines de l ella Ilivièrc de Londias Carasmak Pont d Axius Une excellence douanière Sophos est pris de fièvre De Salonique à Larisse Encore la Bohemienne de Salonique Nationalités déterrées Bourgade de Colyndros Ilorriblo anecdote Kytros ancienne l ydna Catherine ou Khatira L aubergiste de I aiiaz Ken irussû Fort de Platamôna Coup d oeil général sur la Macédoine Populations Revenus Exportations en 1838 Observations Le chcmin qui conduit do Vcrria à Salonique se dirige à l est et atteint en deux he  

Ο δρόμος που οδηγεί από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη, κατευθύνεται ανατολικά και φτάνει σε δύο ώρες στο χωριό Λαχανά, όπου χωρίζεται. Από τη μια πλευρά κατευθύνεται ανατολικά, διασχίζει τον ποταμό Καρασμάκ (ο παλιός Λουδίας ο οποίος σχηματίστηκε από τα νερά της λίμνης yenidje «μάλλον είναι Γιαννιτσά»), διατρέχει την ακτή, περνάει τον Αξιό και φτάνει στην κωμόπολη Κολακια που βρίσκεται στην αριστερή όχθη αυτού του ποταμού. Από αυτό το σημείο η Θεσσαλονίκη απέχει τρείς ώρες δρόμο, αλλά το έδαφος είναι λασπώδες και συχνά πλημμυρίζει από τα νερά του Αξιού.

inondé par les débordements de l Axius Ce chemin n est fréquenté qu en été et encore n y at il que les piétons et les bêtes de somme sans fardeaux qui puissent traverser dans des barques légères la rivière très peu profonde à cet endroit La seconde branche de la route sort de Colakia se dirige au nord est traverse les villages de Stolatz Païéokhôri le ruisseau Loudias puis atteint le pont de l Axius et au bout de sept heures rejoint le chemin de Salo nique que nous avons déjà décrit Trois chemins sortent encore de Verria l un se dirige au nord ouest et mène en huit heures à la petite ville de Caïlari ou Sariguioll l autre va au nord et mène en six heures à la ville de Yénidjé le troisi Αυτός ο δρόμος έχει κίνηση μόνο το καλοκαίρι και συχνά μόνο οι πεζοί και τα ζώα χωρίς φορτίο, μπορούν να διασχίσουν, μέσα σε ελαφριές βάρκες, τον ποταμό ο οποίος σε αυτό το σημείο είναι πολύ ρηχός. Η δεύτερη διακλάδωση του δρόμου, βγαίνει από την Κολακια, κατευθύνεται βορειοανατολικά, διασχίζει τα χωριά Στόλατζ, Παλαιοχώρι, το ρυάκι Λουδίας, έπειτα φτάνει στη γέφυρα του Αξιού και μετά από επτά ώρες συναντά το δρόμο για Θεσσαλονίκη. Τρείς δρόμοι ακόμη βγαίνουν από τη Βέροια, ο ένας κατευθύνεται βορειοδυτικά και φτάνει σε οκτώ ώρες στη μικρή πόλη Καϊλάρι ή Σαριγκουιόλ, ο άλλος πηγαίνει βόρεια και φτάνει σε έξι ώρες στην πόλη Γιαννιτσά, ο τρίτος στρίβει απότομα νοτιοανατολικά, φτάνει στην κωμόπολη Κίτρος που βρίσκεται στο δρόμο Θεσσαλονίκης – Λάρισας, περνώντας από τη φημισμένη κοιλάδα των Τεμπών.

Από τη Βέροια στη Νάουσα. Παίρνουμε το δρόμο για τη Νάουσα, διασχίζουμε τη συνοικία των αθίγγανων, μέσα από σωρούς από πέτρες, θάμνους και μικρές λίμνες που εμποδίζουν και φράζουν αυτό το κομμάτι της πόλης. Κατευθυνόμαστε βόρεια, ακλουθώντας τη βάση του βουνού Ξερολίβαδο και αφήνουμε στα δεξιά την όμορφη κοιλάδα του Αξιού. Ο δρόμος συναντά τα χωριά Αρκουδοχώρι, Γιάντζιστα, Ζερβοχώρι, Κοπάνοβον κλπ, διασχίζει πολλά ρυάκια που κατεβαίνουν από το όρος Βέρμιο και φτάνει στη χαράδρα Κουτίχα, την οποία διασχίζει με μια πέτρινη γέφυρα μήκους 10 μέτρων και πλάτους 2,50 μέτρων. Αυτό το ρυάκι κυλάει από δυτικά προς Ανατολικά και διασχίζει ένα δασώδες μέρος όπου οι κλέφτες μπορούν ελεύθερα να επιδοθούν στο έργο τους.

un pont de pierre long de dix mètres et large de 2 mètres 50 Ce ruisseau coule de l ouest à l est et traverse un terrain boisé où les voleurs de grand chemin peuvent se livrer impunément à leur industrie Au delà du pont le chemin suit un terrain incliné qui monte à travers des vignobles coupés par un autre ruisseau Un peu plus loin à trois heures environ de Verria nous trouvons des sources abondantes dont la réunion forme le ruisseau de Verria et cheminant sur un mauvais pavé nous nous engageons dans une gorge crevassée que bordent des deux côtés des rocs à pic de 4 à 6 mètres de hauteur En sortant de ce chemin singulier nous traversons un pont en pierre large de 3 mètres et long de 12 mètres jeté Πέρα από τη γέφυρα, ο δρόμος ακολουθεί ένα χώρο με κλίση που ανεβαίνει μέσα από αμπελώνες. Λίγο πιο μακριά, περίπου τρείς ώρες από τη Βέροια, βρίσκουμε άφθονες πηγές των οποίων η ένωση σχηματίζει τον ποταμό της Βέροιας. Βγαίνοντας από το δρόμο, διασχίζουμε μια πέτρινη γέφυρα πλάτους 3 μέτρων και μήκους 12 μέτρων που περνάει από τον χείμαρρο Αράπιτσα στο βάθος του οποίου κυλούν τα νερά της Νάουσας, τα οποία εκβάλλουν στη λίμνη της Πέλλας (των Γιαννιτσών). Αυτός ο χείμαρρος έχει πλάτος από 15 έως 30 μέτρα και βάθος από 14 έως 16 μέτρα, τα όριά του είναι νότια της πόλης στην οποία φτάνουμε πέντε ώρες μετά από τη Βέροια.

Πόλη της Νάουσας. Η πόλη της Νάουσας, που ονομάζεται και Νιάουστα και την οποία οι Τούρκοι ονομάζουν Αυγούστα, βρίσκεται σε ένα νότιο οροπέδιο του όρους Βέρμιο το οποίο εδώ έχει το όνομα Καρα-Τάς. Αυτό το οροπέδιο ποτίζεται από τον ποταμό Αράπιτσα, ο οποίος έχει την πηγή του δυτικά κοντά στην πόλη, η βλάστηση είναι αξιοθαύμαστη. Το ύψος του είναι 104 μέτρα πάνω από την πεδιάδα, κάνοντας ένα γρήγορο υπολογισμό. Αυτό το οροπέδιο, είναι όμορφο και υγιεινό, παρόλα αυτά, η πόλη είναι ανθυγιεινή, αυτό οφείλεται στο ότι οι κάτοικοι αυτής της Εδέμ έκαναν κατάχρηση της αφθονίας της φύσης.

position Sa hauteur est de 104 mètres au dessus de la plaine d après notre calcul fait à la hâte Ce plateau est à la fois agréable et salubre et pourtant la ville est malsaine cela tient sans doute à ce que les habitants de cet Éden ont abusé de la prodigalité de la nature Ce n est plus une ville c est un immense jardin une végétation luxuriante cache les maisons des ruisseaux nombreux coulent i leur fantaisie et les rues sont remplacées par des sentiers ombragés Les habitants se dérobent volontairement à l action salutaire du soleil et se soumettent aux influences malfaisantes de l humidité les brises glaciales de la montagne apportent les germes de dangereuses maladies tout cela n empêche pas les femmes de INaoussa de conserver une  

Δεν είναι πια μια πόλη, είναι ένας τεράστιος κήπος : μια τεράστια βλάστηση κρύβει τα σπίτια, πολλά ρυάκια κυλούν για ομορφιά και οι δρόμοι έχουν αντικατασταθεί από σκιερά μονοπάτια. Οι κάτοικοι, σκόπιμα «αποφεύγουν» την υγιεινή επίδραση του ήλιου και υποβάλλονται στις μη υγιεινές επιδράσεις της υγρασίας, η κρύα αύρα του βουνού προκαλεί ασθένειες, όλα αυτά δεν εμποδίζουν τις γυναίκες της Νάουσας να διατηρούν μια λαμπερή ομορφιά, μια λευκότητα και μια λεπτότητα του δέρματος σπάνιες σε αυτά τα κλίματα.

Η Νάουσα υπάρχει εδώ και 35 χρόνια, αφού καταστράφηκε ολοσχερώς την πρώτη χρονιά της Ελληνικής επανάστασης.

Υπάρχουν 5 εκκλησίες, ένα ανώτερο Ελληνικό σχολείο και ένα τζαμί, όπου ο ιμάμης καλεί σε προσευχή τους Koniares οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ, αφού εξόντωσαν τις οικογένειες των οποίων κατέχουν τα αγαθά.

L aristocratie se compose de deux primats tous les deux Grecs l un s appelle Perdicaris c est un homme équitable généralement aimé et respecté de tous les habitants nous ne parlerons pas de l autre Les Juifs ne mettent jamais le pied dans Naoussa nous en dirons tout à l heure la raison La spécialité du pays c est le vin il a une grande réputation dans toute la Turquie et coûte deux fois plus cher que les autres vins du pays Il se rapproche beaucoup des vins de Bordeaux il acquiert de la saveur et du bouquet en vieillissant Les céréales sont médiocres et suffisent à peine aux besoins de la contrée En revanche le sol produit une énorme quantité de fruits que leur abondance même déprécie l existe ici une fabrique de gros Η αριστοκρατία αποτελείται από δύο ανώτερα στελέχη, και οι δύο Έλληνες : ο ένας ονομάζεται Περδικάρης, είναι ένας άντρας δίκαιος, γενικά αγαπητός και σεβαστός από όλους τους κατοίκους : δεν θα μιλήσουμε για τον άλλο.

Οι Εβραίοι δεν έρχονται ποτέ στη Νάουσα : θα πούμε αργότερα το λόγο.

Το ιδιαίτερο προϊόν της περιοχής είναι το κρασί : έχει πολύ μεγάλη φήμη σε όλη την Τουρκία και κοστίζει διπλάσιο από τα άλλα κρασιά της χώρας. Είναι πολύ κοντά στα κρασιά της Bordeaux, αποκτά γεύση και άρωμα καθώς παλιώνει. Τα σιτηρά είναι μέτρια και με δυσκολία αρκούν για τις ανάγκες του τόπου. Αντίθετα, το έδαφος παράγει τεράστια ποσότητα φρούτων. Υπάρχει εδώ ένα εργοστάσιο που κατασκευάζει ένα ύφασμα (χοντρή τσόχα), που ονομάζεται Σαϊακ. Η καλλιέργεια της μουριάς και η σηροτροφία έχουν την τιμητική τους, υπολογίζεται σε περισσότερο από 7000 κιλά αυτό το προϊόν.

Σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες, τα ετήσια έσοδα της πόλης ανέρχονται σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο φράγκα.

Περνάμε τη νύχτα στον κήπο ενός Έλληνα ιερέα, ο οποίος μας υποδέχθηκε με την καλή διάθεση που συνηθίσαμε να συναντούμε στον κλήρο όλων των εθνών.

Η γυναίκα του, μόλις 20 ετών, θεωρείται η ομορφότερη της πόλης. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, διότι οι ιερείς έχουν τις πιο όμορφες συζύγους.

ce sont en général les prêtres qui ont les plus jolies femmes On regarde ces sortes d unions comme une mesure préservatrice Cette charmante créature met une grâce parfaite à nous préparer à dîner et à nous servir nous et nos cavasses Nous avons découvert au fond du jardin sous un ombrage épais une rose tardive qui fait l admiration denies amis son odeur parfumée nous enivre Le Docteur la cueille je la lui prends des mains et je l offre à notre hôtesse en lui disant C est à vous belle prêtresse rorci ao à que cette fleur doit appartenir I Non s écrie le Docteur on n offre point une rose à une autre rose Au contraire reprend Sophos il faut rendre à César ce qui appartient à César Mille remercîmen Αυτό το γοητευτικό πλάσμα ετοιμάζει δείπνο και σερβίρει με τέλεια χάρη. Ανακαλύψαμε στον κήπο κάτω από τη σκιά ένα τριαντάφυλλο το οποίο προκαλεί το θαυμασμό των φίλων μου, το άρωμά του μας μεθάει. Ο Γιατρός το κόβει, του το παίρνω από τα χέρια και το προσφέρω στην οικοδέσποινα λέγοντάς της :

- Σ’εσάς, όμορφη παπαδιά, πρέπει να ανήκει αυτό το λουλούδι.

- Όχι, φωνάζει ο Γιατρός, δεν προσφέρουμε ένα τριαντάφυλλο σε ένα άλλο τριαντάφυλλο.

- Αντιθέτως, λέει ο Σοφός, πρέπει να αποδίδουμε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα.

- Χίλια ευχαριστώ, κύριε, μου λέει παίρνοντας το τριαντάφυλλο, αλλά σας βεβαιώνω ότι είναι σαν όλα τα τριαντάφυλλα, τσιμπάει.

- Αναμφίβολα, κυρία, αλλά επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι κάθε τριαντάφυλλο ζει όσο ένα πρωινό.

- Του αρκεί ένα πρωινό για να τσιμπήσει ότι το αγγίζει.

- Είναι πολύ λίγο ένα πρωινό γι’ αυτούς που επιθυμούν να αναπνεύσουν το υπέροχο άρωμά του.

- Τότε, μυρίστε το, κύριε, όσο είναι ακόμη καιρός, αλλά προσέχετε όταν το κρατάτε στο χέρι σας.

Λέγοντας αυτά τα λόγια, η γυναίκα πλησιάζει το τριαντάφυλλο στο πρόσωπό μου και ξεσπά σε γέλια.

est temps encore mais gardez vous d y porter la main En disant cela la malicieuse femme approche la rose de mon visage et rit aux éclats Nous nous sommes très bien compris et je n ai rien à ajouter mais Sophos et le Docteur prétendent que je suis battu à plate couture Trois Grecs du voisinage et le maître d école viennent nous rejoindre après le dîner la conversation roule nécessairement sur l histoire de Naoussa un de nos cavasses a pris part à l expédition dirigée contre cette ville et loin de contredire les narrateurs de ce douloureux épisode il n hésite pas à nous dire le nom des bourreaux auxquels il n épargne pas les épithètes Itcstrurtion de Kaouss Après les massacre de la Chalcidique la révolution macédonie  

Καταλάβαμε πολύ καλά ο ένας τον άλλο και δεν είχα τίποτα να προσθέσω, αλλά ο Σοφός και ο Γιατρός θεώρησαν ότι νικήθηκα ευτελώς.

Τρείς έλληνες γείτονες και ο δάσκαλος μας συνάντησαν μετά το δείπνο, η συζήτηση πηγαίνει στην ιστορία της Νάουσας.

Καταστροφή της Νάουσας. Μετά τις σφαγές της Χαλκιδικής, η μακεδονική επανάσταση περιορίστηκε σε μερικά χωριά κοντά στο όρος Όλυμπος και στην πόλη της Νάουσας. Περισσότερες από 5000 ελληνικές οικογένειες ήρθαν να βρούν καταφύγιο σ’αυτή την πόλη.

Ο καπετάνιος Καρατάσος και οι αρχηγοί Λογοθέτης και Γάτσος, επικεφαλής μερικών εκατοντάδων μαχητών, πολέμησαν γενναία για να απωθήσουν τα οθωμανικά στρατεύματα που ήρθαν να τους πολιορκήσουν στο μοναστήρι της Παναγίας Δοβρά. Τότε, ο πασάς Αμπντούλ-Αμπού ήρθε από τη Βέροια, επικεφαλής 15.000 αντρών και έφτασε μπροστά από τη Νάουσα με 12 κανόνια στις 11 Απριλίου 1822.

Verria à la tête de quinze mille hommes et arriva devant Naoussa avec douze pièces do canon le l 1 avril l822 Après une courte mais héroïque défense la ville fut emportée d assaut et les quinze mille soldats musulmans suivis d un essaim de Koniares cl de Juifs se livrèrent à tous les excès La garnison au nombre de quatre cents hommes se retira Tout fut pillé brûlé détruit Dix mille Grecs furent massacrés les femmes et les enfants emmenés en esclavage Comme dans la Cassandrie le premier massacre appartint aux Turcs dans l ardeur de la victoire mais après eux vinrent les Juifs qui les surpassèrent en cruautés ils abattaient comme des bœufs les captifs sans armes et sans défense Chaque victime était frappée d un co Μετά από μια σύντομη αλλά ηρωική άμυνα, η πόλη υπέκυψε στην επίθεση και οι 15.000 μουσουλμάνοι στρατιώτες μαζί με ένα πλήθος τυχοδιωχτών και Εβραίων επιδόθηκαν σε κάθε υπερβολή.

Η φρουρά, αποτελούμενη από 400 άντρες υποχώρησε.

Τα πάντα λεηλατήθηκαν, κάηκαν, καταστράφηκαν. Δέκα χιλιάδες έλληνες σφαγιάστηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά αιχμαλωτίστηκαν για να γίνουν σκλάβοι. Όπως και στην Κασσανδρεία, η πρώτη σφαγή έγινε από τους Τούρκους μέσα στην ορμή της νίκης, αλλά μετά από αυτούς ήρθαν οι Εβραίοι οι οποίοι τους ξεπέρασαν σε φρικαλεότητες, έσφαζαν σαν μοσχάρια τους αιχμαλώτους οι οποίοι ήταν άοπλοι και ανυπεράσπιστοι.

Χτυπούσαν τα θύματα με ρόπαλο και στη συνέχεια τους έκοβαν το λαιμό. Ούτε οι γυναίκες γλύτωσαν, τις μεταχειρίστηκαν όπως τους άντρες. Κάποιες βρήκαν το θάνατο στις φλόγες, οι εβραίοι έβαζαν φωτιά στα ρούχα τους για να έχουν ένα θέαμα σαν το μαρτύριο του πυρός κατά την Ιερά εξέταση (μ’ αυτόν τον τρόπο είχαν πεθάνει πολλοί εβραίοι κι έτσι έπαιρναν την εκδίκησή τους).

Les juifs faisaient preuve d imagination en inventant les supplices les plus raffinés Ils plaçaient la mère au dessous de l arbre sur lequel ils faisaient brûler son enfant garrotté puis ils allumaient ses vêtements en lui disant Allez sainte martyre allez rejoindre votre fils auprès de votre Jésus Il est inutile d énumérer toutes les tortures disons seulement que si toutes les victimes avaient ùti comptées le martyrologe chrétien se serait enrichi de milliers de noms Ces odieux spectacles charmaient les juifs et divertissaient les musulmans mais ces derniers allaient encore plus loin que les enfants d Israël ceux ci iln moins se bornaient à tuerles femmes tandis que les Turcs sur les places publiques assouvissaient sans scrupules leurs passions brutales au milie  

Επινοούσαν απίστευτα μαρτύρια. Έβαζαν τη μητέρα κάτω από το δένδρο στο οποίο έκαιγαν το δεμένο της παιδί, έπειτα άναβαν φωτιά στα ρούχα της λέγοντάς της : «Άντε, αγία μάρτυρα, πήγαινε να βρεις το παιδί σου κοντά στον Ιησού σας».

Είναι ανώφελο να απαριθμήσουμε όλα τα βασανιστήρια, ας πούμε μόνο ότι αν όλα τα θύματα είχαν μετρηθεί, το χριστιανικό μαρτυρολόγιο θα είχε εκατομμύρια ονόματα.

Αυτά τα αποτρόπαια θεάματα στόχευαν να κλονίσουν την πίστη των ετοιμοθάνατων τη στιγμή που θα πήγαιναν στην αιωνιότητα.

Στον Παλαιόπυργο, μια μεγάλη λίμνη, που από τότε ονομάζεται η μαύρη λίμνη, προσφέρει στα θύματα τον τρόπο να γλυτώσουν από την ατίμωση και το μαρτύριο. Άντρες και γυναίκες σπεύδουν κατά εκατοντάδες, ένας τέτοιος θάνατος τους φαίνεται ευεργετικός. Τρείς γυναίκες «γλυτώνουν» : οι γυναίκες των αρχηγών Καρατάσου, Λογοθέτη και Γάτσου,

les envoya au vizir de Salonique qui les lit clouer vivantes à la porte du harem leur mort fut lente et douloureuse les femmes turques leur approchaient du visage des torches allumées les piquaient avec des épingles et leur jetaient des ordures à la face les enfants les insultaient les eunuques les fouettaient le vizir vint les voir pour les injurier à son tour Enfin la mort vint et on jeta leurs corps à la mer Abdul About Pacha remplit la province de ses exploits Cent vingt bourgs villages et hameaux furent détruits par les flammes et les habitants exterminés par le fer Mais ce brave officier se réserva un amusement qui lui valut en même temps une récompense insigne du sultan Mahmoud fils de Hamid petit tîls d Olhman et vicaire de Mahomet ll réunit

τις έστειλαν στο βεζύρη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος τις κάρφωσε ζωντανές στην πόρτα του χαρεμιού, ο θάνατός τους ήταν αργός και βασανιστικός. Οι Τουρκάλες τιςς έβαζαν στα πρόσωπα δάδες αναμμένες, τις τσιμπούσαν με καρφίτσες και τις πετούσαν σκουπίδια στο πρόσωπο, τα παιδιά τις πρόσβαλαν, οι ευνούχοι τις μαστίγωναν, ο βεζύρης ερχόταν κι αυτός για να τις βρίσει. Τελικά, ήρθε ο θάνατος και τις πέταξαν τα σώματα στη θάλασσα.

Ο Αμπντούλ – Αμπού πασά έκαψε πολλά χωριά της επαρχίας και σκότωσε τους κατοίκους. Έπειτα, ετοίμασε για τον εαυτό του μια διασκέδαση που ήταν ταυτόχρονα και μια ανταμοιβή του σουλτάνου Μαχμούτ.

Συγκέντρωσε 1500 έλληνες κρατούμενους, και έχοντάς τους δεμένους τους οδήγησε σε ένα μεγάλο χώρο που βρίσκεται στην πόλη και ονομάζεται Κιόσκι. Καθισμένος στη σκιά των πλατανιών, καπνίζοντας ήσυχα την πίπα του, έβαλε να τους αποκεφαλίσουν και αυτό έγινε με την παρουσία 5.000 στρατιωτών της μεγαλειότητάς του. Το αίμα έβαψε το χώμα σε τέτοιο σημείο ώστε μετά από πέντε χρόνια, σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων, το χορτάρι δεν είχε ακόμη φυτρώσει σε αυτό το σημείο.

le sultan comme gage et comme preuve éclatante de la victoire remportée par sa glorieuse armée Le pacha cela va sans dire fut dignement récompensé par son maître et le pays fut rendu à la Iran quillité Les Turcs triomphaient les juifs se vengeaient sur les Grecs de La prise de Jérusalem L Europe s est émue et les nations franco romaines ont compris qu elles avaient contracté une délie mais elles n en ont acquitté qu une partie Pour le reste les Grecs patientent l échéance approche après l Italie leur tour viendra De ivaonssa à Todiua A quatre heures du matin nous prenons le chemin de Vod ma Nous traversons la ville tout entière et le marché qui se lienlsur la place puis après nous être avancés pendant quelque tem

Τα σώματα των θυμάτων εγκαταλείφθηκαν στα πουλιά αλλά τα κεφάλια, προσεχτικά διατηρημένα και ταριχευμένα, στάλθηκαν στη μεγαλειότητά του στον σουλτάνο, ως τεκμήριο, και ως τρανή απόδειξη της νίκης από τον δοξασμένο του στρατό.

Ο πασάς ανταμείφθηκε ανάλογα και η περιοχή επέστρεψε στην ηρεμία.

Οι Τούρκοι είχαν θριαμβεύσει, οι εβραίοι είχαν εκδικηθεί πάνω στους έλληνες για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.

Η Ευρώπη συγκινήθηκε, τα Φράγκο-Ρωμαϊκά έθνη κατάλαβαν ότι είχαν χρεωθεί και ότι είχαν ξεχρεώσει μόνο ένα μέρος. Οι έλληνες έκαναν υπομονή, η προθεσμία πλησιάζει, μετά την Ιταλία, θα έρθει η σειρά τους!

un ruisseau large et profond de lm 50 Il laisse à droite et à gauche les hameaux de Morinovon Agio Georgis Pranani etc il suit les versants méridionaux du Cara Tasche et quatre heures après avoir quitté Naoussa débouche dans une petite vallée de 5 à 600 mètres de largeur arrosée par un ruisseau qui coule du nord au sud pour arriver par une rampe assez roide au plateau sur lequel est assise la ville de Vodina viiie de Vodina Nous nous installons dans un khan et nous prenons possession de la petite chambre du khandjû le seul endroit habitable de cetle immense hôlcllerie L hôtelier nous prend pour des beys turcs il nous accable de prévenances le plat principal de notre déjeuner est une salade composée de gousses d ail de concombres d olives

Από τη Νάουσα στα Βοδινά. Στις 4 το πρωί πήραμε το δρόμο για τα Βοδινά. Διασχίζουμε ολόκληρη την πόλη και την αγορά, προχωράμε για λίγη ώρα μέσα από κήπους και την εξοχή, στρίβουμε βόρεια και κατεβαίνουμε προς την πεδιάδα.

Περπατάμε στους πρόποδες του βουνού Καρα-Τάς προς ανατολικά, διασχίζουμε 3 ποταμάκια (ρυάκια), διασχίζουμε μια περιοχή δασώδη με ανώμαλο έδαφος για να φτάσουμε στο χωριουδάκι Σαρμαρίνοβον, που έχει 50 ελληνικά σπίτια και βρίσκεται σε απόσταση μιάμιση ώρας από τη Νάουσα.

Ο δρόμος έχει βαλτώδες έδαφος, διασχίζει ένα δάσος με πλατάνια που ποτίζει ένα ποταμάκι φαρδί και πλατύ 1.50μ. Αφήνει δεξιά και αριστερά τα χωριουδάκια Μαρίνοβον, Άγιος Γεώργιος, Πρανανι κλπ. Ακολουθεί τις νότιες πλαγιές του Καρα-Τάς, και τέσσερες ώρες μετά από τη Νάουσα, φτάνει σε μια μικρή κοιλάδα πλάτους από 5 έως 600 μέτρα που ποτίζεται από ένα ποταμάκι το οποίο κυλά από βόρεια προς νότια και φτάνει στο οροπέδιο όπου βρίσκεται η πόλη Βοδινά.

......  σε επανάληψη όλο το κείμενο μαζί.

Ο δρόμος που οδηγεί από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη, κατευθύνεται ανατολικά και φτάνει σε δύο ώρες στο χωριό Λαχανά, όπου χωρίζεται. Από τη μια πλευρά κατευθύνεται ανατολικά, διασχίζει τον ποταμό Καρασμάκ (ο παλιός Λουδίας ο οποίος σχηματίστηκε από τα νερά της λίμνης yenidje «μάλλον είναι Γιαννιτσά»), διατρέχει την ακτή, περνάει τον Αξιό και φτάνει στην κωμόπολη Κολακια που βρίσκεται στην αριστερή όχθη αυτού του ποταμού. Από αυτό το σημείο η Θεσσαλονίκη απέχει τρείς ώρες δρόμο, αλλά το έδαφος είναι λασπώδες και συχνά πλημμυρίζει από τα νερά του Αξιού.

Αυτός ο δρόμος έχει κίνηση μόνο το καλοκαίρι και συχνά μόνο οι πεζοί και τα ζώα χωρίς φορτίο, μπορούν να διασχίσουν, μέσα σε ελαφριές βάρκες, τον ποταμό ο οποίος σε αυτό το σημείο είναι πολύ ρηχός. Η δεύτερη διακλάδωση του δρόμου, βγαίνει από την Κολακια, κατευθύνεται βορειοανατολικά, διασχίζει τα χωριά Στόλατζ, Παλαιοχώρι, το ρυάκι Λουδίας, έπειτα φτάνει στη γέφυρα του Αξιού και μετά από επτά ώρες συναντά το δρόμο για Θεσσαλονίκη. Τρείς δρόμοι ακόμη βγαίνουν από τη Βέροια, ο ένας κατευθύνεται βορειοδυτικά και φτάνει σε οκτώ ώρες στη μικρή πόλη Καϊλάρι ή Σαριγκουιόλ, ο άλλος πηγαίνει βόρεια και φτάνει σε έξι ώρες στην πόλη Γιαννιτσά, ο τρίτος στρίβει απότομα νοτιοανατολικά, φτάνει στην κωμόπολη Κίτρος που βρίσκεται στο δρόμο Θεσσαλονίκης – Λάρισας, περνώντας από τη φημισμένη κοιλάδα των Τεμπών.

Από τη Βέροια στη Νάουσα. Παίρνουμε το δρόμο για τη Νάουσα, διασχίζουμε τη συνοικία των αθίγγανων, μέσα από σωρούς από πέτρες, θάμνους και μικρές λίμνες που εμποδίζουν και φράζουν αυτό το κομμάτι της πόλης. Κατευθυνόμαστε βόρεια, ακλουθώντας τη βάση του βουνού Ξερολίβαδο και αφήνουμε στα δεξιά την όμορφη κοιλάδα του Αξιού. Ο δρόμος συναντά τα χωριά Αρκουδοχώρι, Γιάντζιστα, Ζερβοχώρι, Κοπάνοβον κλπ, διασχίζει πολλά ρυάκια που κατεβαίνουν από το όρος Βέρμιο και φτάνει στη χαράδρα Κουτίχα, την οποία διασχίζει με μια πέτρινη γέφυρα μήκους 10 μέτρων και πλάτους 2,50 μέτρων. Αυτό το ρυάκι κυλάει από δυτικά προς Ανατολικά και διασχίζει ένα δασώδες μέρος όπου οι κλέφτες μπορούν ελεύθερα να επιδοθούν στο έργο τους.

Πέρα από τη γέφυρα, ο δρόμος ακολουθεί ένα χώρο με κλίση που ανεβαίνει μέσα από αμπελώνες. Λίγο πιο μακριά, περίπου τρείς ώρες από τη Βέροια, βρίσκουμε άφθονες πηγές των οποίων η ένωση σχηματίζει τον ποταμό της Βέροιας. Βγαίνοντας από το δρόμο, διασχίζουμε μια πέτρινη γέφυρα πλάτους 3 μέτρων και μήκους 12 μέτρων που περνάει από τον χείμαρρο Αράπιτσα στο βάθος του οποίου κυλούν τα νερά της Νάουσας, τα οποία εκβάλλουν στη λίμνη της Πέλλας (των Γιαννιτσών). Αυτός ο χείμαρρος έχει πλάτος από 15 έως 30 μέτρα και βάθος από 14 έως 16 μέτρα, τα όριά του είναι νότια της πόλης στην οποία φτάνουμε πέντε ώρες μετά από τη Βέροια.

Πόλη της Νάουσας. Η πόλη της Νάουσας, που ονομάζεται και Νιάουστα και την οποία οι Τούρκοι ονομάζουν Αυγούστα, βρίσκεται σε ένα νότιο οροπέδιο του όρους Βέρμιο το οποίο εδώ έχει το όνομα Καρα-Τάς. Αυτό το οροπέδιο ποτίζεται από τον ποταμό Αράπιτσα, ο οποίος έχει την πηγή του δυτικά κοντά στην πόλη, η βλάστηση είναι αξιοθαύμαστη. Το ύψος του είναι 104 μέτρα πάνω από την πεδιάδα, κάνοντας ένα γρήγορο υπολογισμό. Αυτό το οροπέδιο, είναι όμορφο και υγιεινό, παρόλα αυτά, η πόλη είναι ανθυγιεινή, αυτό οφείλεται στο ότι οι κάτοικοι αυτής της Εδέμ έκαναν κατάχρηση της αφθονίας της φύσης. Δεν είναι πια μια πόλη, είναι ένας τεράστιος κήπος : μια τεράστια βλάστηση κρύβει τα σπίτια, πολλά ρυάκια κυλούν για ομορφιά και οι δρόμοι έχουν αντικατασταθεί από σκιερά μονοπάτια. Οι κάτοικοι, σκόπιμα «αποφεύγουν» την υγιεινή επίδραση του ήλιου και υποβάλλονται στις μη υγιεινές επιδράσεις της υγρασίας, η κρύα αύρα του βουνού προκαλεί ασθένειες, όλα αυτά δεν εμποδίζουν τις γυναίκες της Νάουσας να διατηρούν μια λαμπερή ομορφιά, μια λευκότητα και μια λεπτότητα του δέρματος σπάνιες σε αυτά τα κλίματα.

Η Νάουσα υπάρχει εδώ και 35 χρόνια, αφού καταστράφηκε ολοσχερώς την πρώτη χρονιά της Ελληνικής επανάστασης.

Υπάρχουν 5 εκκλησίες, ένα ανώτερο Ελληνικό σχολείο και ένα τζαμί, όπου ο ιμάμης καλεί σε προσευχή τους Koniares οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ, αφού εξόντωσαν τις οικογένειες των οποίων κατέχουν τα αγαθά.

Η αριστοκρατία αποτελείται από δύο ανώτερα στελέχη, και οι δύο Έλληνες : ο ένας ονομάζεται Περδικάρης, είναι ένας άντρας δίκαιος, γενικά αγαπητός και σεβαστός από όλους τους κατοίκους : δεν θα μιλήσουμε για τον άλλο.

Οι Εβραίοι δεν έρχονται ποτέ στη Νάουσα : θα πούμε αργότερα το λόγο.

Το ιδιαίτερο προϊόν της περιοχής είναι το κρασί : έχει πολύ μεγάλη φήμη σε όλη την Τουρκία και κοστίζει διπλάσιο από τα άλλα κρασιά της χώρας. Είναι πολύ κοντά στα κρασιά της Bordeaux, αποκτά γεύση και άρωμα καθώς παλιώνει. Τα σιτηρά είναι μέτρια και με δυσκολία αρκούν για τις ανάγκες του τόπου. Αντίθετα, το έδαφος παράγει τεράστια ποσότητα φρούτων. Υπάρχει εδώ ένα εργοστάσιο που κατασκευάζει ένα ύφασμα (χοντρή τσόχα), που ονομάζεται Σαϊακ. Η καλλιέργεια της μουριάς και η σηροτροφία έχουν την τιμητική τους, υπολογίζεται σε περισσότερο από 7000 κιλά αυτό το προϊόν.

Σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες, τα ετήσια έσοδα της πόλης ανέρχονται σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο φράγκα.

Περνάμε τη νύχτα στον κήπο ενός Έλληνα ιερέα, ο οποίος μας υποδέχθηκε με την καλή διάθεση που συνηθίσαμε να συναντούμε στον κλήρο όλων των εθνών.

Η γυναίκα του, μόλις 20 ετών, θεωρείται η ομορφότερη της πόλης. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, διότι οι ιερείς έχουν τις πιο όμορφες συζύγους.

Αυτό το γοητευτικό πλάσμα ετοιμάζει δείπνο και σερβίρει με τέλεια χάρη. Ανακαλύψαμε στον κήπο κάτω από τη σκιά ένα τριαντάφυλλο το οποίο προκαλεί το θαυμασμό των φίλων μου, το άρωμά του μας μεθάει. Ο Γιατρός το κόβει, του το παίρνω από τα χέρια και το προσφέρω στην οικοδέσποινα λέγοντάς της :

- Σ’εσάς, όμορφη παπαδιά, πρέπει να ανήκει αυτό το λουλούδι.

- Όχι, φωνάζει ο Γιατρός, δεν προσφέρουμε ένα τριαντάφυλλο σε ένα άλλο τριαντάφυλλο.

- Αντιθέτως, λέει ο Σοφός, πρέπει να αποδίδουμε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα.

- Χίλια ευχαριστώ, κύριε, μου λέει παίρνοντας το τριαντάφυλλο, αλλά σας βεβαιώνω ότι είναι σαν όλα τα τριαντάφυλλα, τσιμπάει.

- Αναμφίβολα, κυρία, αλλά επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι κάθε τριαντάφυλλο ζει όσο ένα πρωινό.

- Του αρκεί ένα πρωινό για να τσιμπήσει ότι το αγγίζει.

- Είναι πολύ λίγο ένα πρωινό γι’ αυτούς που επιθυμούν να αναπνεύσουν το υπέροχο άρωμά του.

- Τότε, μυρίστε το, κύριε, όσο είναι ακόμη καιρός, αλλά προσέχετε όταν το κρατάτε στο χέρι σας.

Λέγοντας αυτά τα λόγια, η γυναίκα πλησιάζει το τριαντάφυλλο στο πρόσωπό μου και ξεσπά σε γέλια.

Καταλάβαμε πολύ καλά ο ένας τον άλλο και δεν είχα τίποτα να προσθέσω, αλλά ο Σοφός και ο Γιατρός θεώρησαν ότι νικήθηκα ευτελώς.

Τρείς έλληνες γείτονες και ο δάσκαλος μας συνάντησαν μετά το δείπνο, η συζήτηση πηγαίνει στην ιστορία της Νάουσας.

Καταστροφή της Νάουσας. Μετά τις σφαγές της Χαλκιδικής, η μακεδονική επανάσταση περιορίστηκε σε μερικά χωριά κοντά στο όρος Όλυμπος και στην πόλη της Νάουσας. Περισσότερες από 5000 ελληνικές οικογένειες ήρθαν να βρούν καταφύγιο σ’αυτή την πόλη.

Ο καπετάνιος Καρατάσος και οι αρχηγοί Λογοθέτης και Γάτσος, επικεφαλής μερικών εκατοντάδων μαχητών, πολέμησαν γενναία για να απωθήσουν τα οθωμανικά στρατεύματα που ήρθαν να τους πολιορκήσουν στο μοναστήρι της Παναγίας Δοβρά. Τότε, ο πασάς Αμπντούλ-Αμπού ήρθε από τη Βέροια, επικεφαλής 15.000 αντρών και έφτασε μπροστά από τη Νάουσα με 12 κανόνια στις 11 Απριλίου 1822.

Μετά από μια σύντομη αλλά ηρωική άμυνα, η πόλη υπέκυψε στην επίθεση και οι 15.000 μουσουλμάνοι στρατιώτες μαζί με ένα πλήθος τυχοδιωχτών και Εβραίων επιδόθηκαν σε κάθε υπερβολή.

Η φρουρά, αποτελούμενη από 400 άντρες υποχώρησε.

Τα πάντα λεηλατήθηκαν, κάηκαν, καταστράφηκαν. Δέκα χιλιάδες έλληνες σφαγιάστηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά αιχμαλωτίστηκαν για να γίνουν σκλάβοι. Όπως και στην Κασσανδρεία, η πρώτη σφαγή έγινε από τους Τούρκους μέσα στην ορμή της νίκης, αλλά μετά από αυτούς ήρθαν οι Εβραίοι οι οποίοι τους ξεπέρασαν σε φρικαλεότητες, έσφαζαν σαν μοσχάρια τους αιχμαλώτους οι οποίοι ήταν άοπλοι και ανυπεράσπιστοι.

Χτυπούσαν τα θύματα με ρόπαλο και στη συνέχεια τους έκοβαν το λαιμό. Ούτε οι γυναίκες γλύτωσαν, τις μεταχειρίστηκαν όπως τους άντρες. Κάποιες βρήκαν το θάνατο στις φλόγες, οι εβραίοι έβαζαν φωτιά στα ρούχα τους για να έχουν ένα θέαμα σαν το μαρτύριο του πυρός κατά την Ιερά εξέταση (μ’ αυτόν τον τρόπο είχαν πεθάνει πολλοί εβραίοι κι έτσι έπαιρναν την εκδίκησή τους).

Επινοούσαν απίστευτα μαρτύρια. Έβαζαν τη μητέρα κάτω από το δένδρο στο οποίο έκαιγαν το δεμένο της παιδί, έπειτα άναβαν φωτιά στα ρούχα της λέγοντάς της : «Άντε, αγία μάρτυρα, πήγαινε να βρεις το παιδί σου κοντά στον Ιησού σας».

Είναι ανώφελο να απαριθμήσουμε όλα τα βασανιστήρια, ας πούμε μόνο ότι αν όλα τα θύματα είχαν μετρηθεί, το χριστιανικό μαρτυρολόγιο θα είχε εκατομμύρια ονόματα.

Αυτά τα αποτρόπαια θεάματα στόχευαν να κλονίσουν την πίστη των ετοιμοθάνατων τη στιγμή που θα πήγαιναν στην αιωνιότητα.

Στον Παλαιόπυργο, μια μεγάλη λίμνη, που από τότε ονομάζεται η μαύρη λίμνη, προσφέρει στα θύματα τον τρόπο να γλυτώσουν από την ατίμωση και το μαρτύριο. Άντρες και γυναίκες σπεύδουν κατά εκατοντάδες, ένας τέτοιος θάνατος τους φαίνεται ευεργετικός. Τρείς γυναίκες «γλυτώνουν» : οι γυναίκες των αρχηγών Καρατάσου, Λογοθέτη και Γάτσου, τις έστειλαν στο βεζύρη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος τις κάρφωσε ζωντανές στην πόρτα του χαρεμιού, ο θάνατός τους ήταν αργός και βασανιστικός. Οι Τουρκάλες τιςς έβαζαν στα πρόσωπα δάδες αναμμένες, τις τσιμπούσαν με καρφίτσες και τις πετούσαν σκουπίδια στο πρόσωπο, τα παιδιά τις πρόσβαλαν, οι ευνούχοι τις μαστίγωναν, ο βεζύρης ερχόταν κι αυτός για να τις βρίσει. Τελικά, ήρθε ο θάνατος και τις πέταξαν τα σώματα στη θάλασσα.

Ο Αμπντούλ – Αμπού πασά έκαψε πολλά χωριά της επαρχίας και σκότωσε τους κατοίκους. Έπειτα, ετοίμασε για τον εαυτό του μια διασκέδαση που ήταν ταυτόχρονα και μια ανταμοιβή του σουλτάνου Μαχμούτ.

Συγκέντρωσε 1500 έλληνες κρατούμενους, και έχοντάς τους δεμένους τους οδήγησε σε ένα μεγάλο χώρο που βρίσκεται στην πόλη και ονομάζεται Κιόσκι. Καθισμένος στη σκιά των πλατανιών, καπνίζοντας ήσυχα την πίπα του, έβαλε να τους αποκεφαλίσουν και αυτό έγινε με την παρουσία 5.000 στρατιωτών της μεγαλειότητάς του. Το αίμα έβαψε το χώμα σε τέτοιο σημείο ώστε μετά από πέντε χρόνια, σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων, το χορτάρι δεν είχε ακόμη φυτρώσει σε αυτό το σημείο.

Τα σώματα των θυμάτων εγκαταλείφθηκαν στα πουλιά αλλά τα κεφάλια, προσεχτικά διατηρημένα και ταριχευμένα, στάλθηκαν στη μεγαλειότητά του στον σουλτάνο, ως τεκμήριο, και ως τρανή απόδειξη της νίκης από τον δοξασμένο του στρατό.

Ο πασάς ανταμείφθηκε ανάλογα και η περιοχή επέστρεψε στην ηρεμία.

Οι Τούρκοι είχαν θριαμβεύσει, οι εβραίοι είχαν εκδικηθεί πάνω στους έλληνες για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.

Η Ευρώπη συγκινήθηκε, τα Φράγκο-Ρωμαϊκά έθνη κατάλαβαν ότι είχαν χρεωθεί και ότι είχαν ξεχρεώσει μόνο ένα μέρος. Οι έλληνες έκαναν υπομονή, η προθεσμία πλησιάζει, μετά την Ιταλία, θα έρθει η σειρά τους!

Από τη Νάουσα στα Βοδινά. Στις 4 το πρωί πήραμε το δρόμο για τα Βοδινά. Διασχίζουμε ολόκληρη την πόλη και την αγορά, προχωράμε για λίγη ώρα μέσα από κήπους και την εξοχή, στρίβουμε βόρεια και κατεβαίνουμε προς την πεδιάδα.

Περπατάμε στους πρόποδες του βουνού Καρα-Τάς προς ανατολικά, διασχίζουμε 3 ποταμάκια (ρυάκια), διασχίζουμε μια περιοχή δασώδη με ανώμαλο έδαφος για να φτάσουμε στο χωριουδάκι Σαρμαρίνοβον, που έχει 50 ελληνικά σπίτια και βρίσκεται σε απόσταση μιάμιση ώρας από τη Νάουσα.

Ο δρόμος έχει βαλτώδες έδαφος, διασχίζει ένα δάσος με πλατάνια που ποτίζει ένα ποταμάκι φαρδί και πλατύ 1.50μ. Αφήνει δεξιά και αριστερά τα χωριουδάκια Μαρίνοβον, Άγιος Γεώργιος, Πρανανι κλπ. Ακολουθεί τις νότιες πλαγιές του Καρα-Τάς, και τέσσερες ώρες μετά από τη Νάουσα, φτάνει σε μια μικρή κοιλάδα πλάτους από 5 έως 600 μέτρα που ποτίζεται από ένα ποταμάκι το οποίο κυλά από βόρεια προς νότια και φτάνει στο οροπέδιο όπου βρίσκεται η πόλη Βοδινά.

Δημοσίευση σχολίου