Αναζήτηση σε αυτό το ιστολόγιο

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Οι Άντρες θα χαθούν... Μαζί με τα τραγούδια τους..

"Χάνονται οι άντρες", λένε οι εφημερίδες. Το ξέραμε με την έννοια που έδιναν οι λαοί σε μια στάση ζωής η οποία απαιτούσε λεβεντιά, θάρρος και περιφρόνηση στις προκλήσεις.

Λεγόταν ανδρισμός αυτή η χαμένη παράδοση, που καλούσε από τους Βίκινγκς έως τους Σαμουράι και από τους Σπαρτιάτες έως τους Ινδιάνους πολεμιστές του Τζερόνιμο, να αψηφούν το φόβο για να προστατεύσουν την κοινότητα.

Αυτή η στάση ζωής παρεξηγήθηκε, παρερμηνεύτηκε από τους ψευτονταήδες και κατασυκοφαντήθηκε από τις εκπροσώπους φεμινιστικών κινημάτων.

Οι νταήδες θεώρησαν αντριλίκι την επίδειξη, τις φωνές και τους καβγάδες και οι φεμινίστριες προσβολή τη σκέψη ότι δεν μπορούν να τα κάνουν όλα μόνες τους, χωρίς τους άντρες.

Ορισμένα καθήκοντα τα επιβάλλει η φύση κι όποιος πάει κόντρα στη φύση, αργά ή γρήγορα, το πληρώνει.

Φύση του άντρα είναι η προστασία των μελών της οικογένειας. Κάποτε ως πολεμιστής, τώρα ως πρωτοπόρος του λεγόμενου διεθνώς "εργασιακού θάρρους". Φύση του άντρα να εμπνέει σεβασμό και αίσθηση ασφάλειας σε καιρούς που οι παντοειδείς απειλές πληθαίνουν.

Όμως, μη βλέπουμε μόνο το βασικό προορισμό της ζωής. Αν χαθούν οι άντρες θα χαθεί και το άρωμα μιας ζωής. Δεν ξέρω τι λένε οι επιστήμονες και οι φεμινίστριες, αλλά μου αρέσουν οι αντροπαρέες.

Μου αρέσουν οι φωνές στα γήπεδα, μου αρέσουν τα τραγούδια στις παρέες των φίλων...

Νομίζω ότι κόσμος χωρίς καυχησιές αντρών για εμπειρίες και κατορθώματα θα ήταν σαν θέατρο χωρίς Σαίξπηρ! Θα ήταν όλα πιο φτωχά χωρίς τα "έπη" των αντρών. Έπη μαχών κάθε είδους, έπη ερώτων, έπη ανταγωνισμού με κανόνες τιμής, που διαμορφώθηκαν σε αιώνες κι έκαναν πρότυπο τον άντρα, όχι μόνο για τα αγόρια, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία.

"Να σταθείς άντρας", έλεγαν οι γυναίκες σε κάθε δύσκολη στιγμή στους συντρόφους, τα αδέρφια, τους γιους τους. Δεν ήταν φαλλοκρατικός ο όρος, ήταν τίτλος τιμής μόνο για τους άξιους του είδους.

Λένε ότι χάνεται το αντρικό χρωμόσωμα και οι άντρες θα εκλείψουν. Φοβάμαι ότι το μόνο που μπορεί να εκλείψει είναι μια παράδοση χρέους και τιμής. Γιατί αν θέλετε τη γνώμη μου, ένας άντρας και μια γυναίκα θα είναι μαζί, όπως έλεγε ο Κοέν, έως το τέλος της αγάπης, το τέλος του κόσμου...

Μάκης Δεληπέτρος
"Απογευματινή" 20.8.2003  
www.xrysalogia.gr

Ετικέτες Technorati: ,

 

Δημοσίευση σχολίου